Dirk Huyge - interview over onderzoek Kharga Oase 2007

[Sechem-em-Heqa]

Door een fout mijnentwege werd het interview met Dr. Huyge bovenaan de berichtenreeks verwijderd.
Het staat nu onderaan, of indien er nog reacties komen, ergens middenin.
Mijn excuses voor het ongemak.
Philip Arrhidaeus

. . . . . . . . . . .

Mooi vraaggesprek! :welldone:

Ik hoop dat de rotstekeningen bewaard kunnen blijven.
Zoals er al in het gesprek stond, het is heel waardevol als wij de faraonische tijd beter willen begrijpen.

Het plan van de regering om zoveel mogelijk woestijn in akkerland te veranderen, is echt een bedreiging voor de archeologie.
Natuurlijk moet het hedendaagse volk ook de kans krijgen om te overleven,maar het zou zonde zijn als ze daarmee de geschiedenis kapot maken

[Philip Arrhidaeus]

Sechem-em-Heqa schreef:

Mooi vraaggesprek! :welldone:

Vond ik ook.

Bedankt voor deze woorden.
Doet me deugd.

Ik kan niet inschatten, bij gebrek aan reacties, of bezoekers en leden deze interviews wel leuk vinden.
Onlangs heeft iemand me toch in een privé-mail gezegd dat dit fijn om lezen was.
En forumlid Tao Seqenenre liet ook zal zoiets blijken als reactie op het vraaggesprek met Ilona Regulski.

Ere aan - en een mooie pluim op de hoeden van de geïnterviewden vind ik. Ze getroosten zich de moeite om volledige en interessante antwoorden te formuleren.

Even terzijde: ik ben nog steeds heel fier om op Pr Kmt de primeur te mogen brengen van de vondst van Neferinpoe / Neferinpu in Abusir:
viewtopic.php?t=1106&mforum=prkmthetegyptef
Ik had enkele keren proficiat verwacht aan het adres van forumlid Aboesir. Zonder verwijt hoor, enkel een vaststelling. (Misschien - en hopelijk - is dit gebeurd in privé-berichten aan zijn adres.)

't Zal onze terughoudende aard zijn, neem ik aan.

Verder ga ik helemaal akkoord met jouw redenering over de belangrijkheid van het behoud van die rotstekeningen. Zoals iedereen wel doorheeft is de oorsprong van de faraonische cultuur van onmeetbaar belang indien we tot meer begrip willen komen van de verdere ontwikkeling ervan.

Het grootste gevaar voor de rotstekeningen zijn echter het toerisme, als ik het goed begrijp.

[Sechem-em-Heqa]

Graag gedaan.

Ik zal de primeur morgen lezen, mijn zusje en schoonbroer komen zo, want de mannen gaan Feyenoord-Ajax kijken. De één is voor Feyenoord en de ander voor Ajax.

[Vitoth]

Ik kan niet inschatten, bij gebrek aan reacties, of bezoekers en leden deze interviews wel leuk vinden.

Absoluut! Ik vind sommige interviews pas laat, maar dat maakt het zeker niet minder interessant om te lezen! Hulde aan jou, Philip, dat je dit soort interviews voert en (vaak rijkelijk voorzien van foto's) op dit prachtige forum publiceert.
Het gebeurt immers niet vaak dat je de betrokkenen van een ontdekking of onderzoek zelf aan het woord hoort. Meestal moet je het toch met persberichten of rapporten stellen.

[Philip Arrhidaeus]

Door een fout mijnentwege werd het interview met Dr. Huyge verwijderd, bovenaan deze berichtenreeks.
Het staat nu hieronder te lezen.
Mijn excuses voor het ongemak.

Vraaggesprek met Dr. Dirk Huyge op 06/11/2007.

U bent net terug van een inspectie in de Kharga Oase; interessante zaken gevonden?
Dirk Huyge: Je kan in Egypte eigenlijk nergens rondlopen zonder interessante zaken te vinden. Ik ben naar Kharga geweest als een soort van consultant inzake prehistorie en rotskunst. De missie waaraan ik heb deelgenomen, is het North Kharga Oasis Project (NKOS), dat wordt geleid door Prof. Salima Ikram van de American University in Cairo en Prof. Corinna Rossi van het Collegio di Milano (meer informatie: www.northkhargaoasissurvey.com). Bedoeling was de noordelijke karavaanroute tussen Kharga en Dakhla te prospecteren, de zogenaamde Darb Ain Amur. We hebben daar talloze sites teruggevonden uit het Laat-Paleolithicum, het Neolithicum en vooral de Laat-Romeinse tijd. Sommige daarvan kunnen misschien spectaculaire bevindingen opleveren, maar het is nog veel te vroeg om daarover uitspraken te doen. In elk geval was het een avontuurlijke gebeurtenis. Ik ben gewoon om in een opgravingspaleis in de Nijlvallei te verblijven, maar ditmaal heb ik tien dagen in een minuscuul tentje gelogeerd, werkelijk in the middle of nowhere. Allemaal nogal primitief. Zelfs geen mogelijkheid om je gedurende al die tijd een beetje deftig te wassen. Ik was echt blij de bewoonde wereld terug te zien… Maar Kharga Oase zelf is prachtig: een buitengewoon interessant archeologisch museum, de Hibis-tempel uit de Perzische tijd met sublieme reliëfs en vooral de schitterende site van Bagawat, een uitgestrekte vroegchristelijke necropool met koepelgraven en wandschilderingen… Maar er is nog veel meer natuurlijk.

Het basiskamp van de NKOS missie in Ain Amur:


De rotskunst van Kharga zou jonger zijn dan de eerder besproken rotskunst van Qurta. Betekent dit ook dat er grote verschillen zijn?
Dirk Huyge: Ja, absoluut. Het zijn twee verschillende werelden. De rotskunst van Qurta is heel erg naturalistisch en stelt vooral wilde runderen voor. In Kharga heb je alleen abstracte en gestileerde motieven. Giraffen zijn één van de belangrijkste thema’s in die rotskunst.

Natuurlijk is er het tijdsverschil, maar ook de afstand: is deze rotskunst gemaakt is door een cultuur die heel veel verschilde van die van Qurta of valt dat niet uit te maken?
Dirk Huyge: De rotskunst van Qurta is ongeveer 15.000 jaar oud en gemaakt door Paleolithische jagers-verzamelaars. In Kharga heb je misschien enkele zeldzame abstracte Laat-Paleolithische motieven, maar het grote merendeel van de voorstellingen daar hoort in het 4de millennium v.C. thuis, wat in de Nijlvallei dus overeenstemt met de klassieke predynastische periode, de zogenaamde Naqada cultuur. In elk geval wijst de rotskunst van Kharga op intense contacten met de Nijlvallei. Dat neemt niet weg dat de oase-bewoners ook wel enkele erg originele elementen aan het rotskunstrepertoire hebben toegevoegd.

Als ik het goed begrijp keert u in het begin van 2008 naar Qurta terug. U vertelde ons in het vorige vraaggesprek: “Ook willen we de rotswanden en tekeningen bemonsteren om directe dateringen te kunnen bekomen… Maar het is nog afwachten of dat uiteindelijk zal lukken. De technieken die we gebruiken, zitten immers nog in een experimenteel stadium.”
Kunt u hier meer uitleg over geven? Is dit bijvoorbeeld een methode die zou kunnen of moeten toegepast worden op eerdere elders teruggevonden rotskunst?
Dirk Huyge: Eén van de grote problemen in het rotskunstonderzoek en de reden waarom die grafische traditie door ‘ernstige’ egyptologen en archeologen niet serieus wordt genomen, is de moeilijkheid om de tekeningen te dateren. We zoeken dus naar een methode om absolute dateringen voor rotskunst te bekomen. Eén daarvan is de radiocarboondatering van organisch materiaal dat is ingesloten in het natuurlijke vernislaagje dat de rotstekeningen overdekt. Via die techniek hebben we kunnen aantonen dat de rotskunst van el-Hosh in de Nijlvallei wellicht ouder is dan het midden van het 6de millennium v.C. In Qurta proberen we nu de Uranium-series techniek uit, gebaseerd op het verval van bepaalde radioactieve isotopen van uranium. Het is allemaal nog vreselijk experimenteel, maar vroeg of laat is er misschien een echte doorbraak op dit vlak. Dat zou fantastisch zijn…

De vroegchristelijke necropool van Bagawat:


Wanneer u het hebt over onderzoekingen bij Kom Ombo èn in de Kharga Oase, vroeg ik me af of u dan niet een geografische beperking opgelegd wordt door de Egyptische instanties?
Dirk Huyge: Jazeker, je kan maar op één welbepaalde plaats zelf een missie leiden. Maar aan de missie naar Kharga heb ik gewoon als expeditielid deelgenomen. De leiding van het NKOS project is in handen van anderen, zoals ik eerder al gezegd heb. Het is trouwens wel eens aangenaam om zelf niet alle verantwoordelijkheid te moeten dragen… En geen vervelende boekhouding te moeten doen!

Zijn er nog plaatsen in Egypte waarvan u denkt dat ze dringend aan onderzoek naar - of consolidatie van vroeger reeds ontdekte – prehistorische rotskunst toe zijn?
Dirk Huyge: Alle rotskunstplaatsen in Egypte zijn dringend aan onderzoek toe! Geen enkele vorm van archeologie is meer bedreigd dan de rotskunst. Stilletjesaan wordt heel de Egyptische woestijn kapot gehakt. Het is dus vijf voor twaalf wat de rotskunst betreft. Op mijn korte rotskunstcarrière van een paar decennia heb ik al zoveel sites zien verdwijnen en beschadigen. En dat is bijzonder zielig omdat ik er van overtuigd ben dat heel wat fundamentele vragen over de oorsprong van de faraonische denkwereld hun antwoord kunnen vinden in de rotskunst. Ingewikkelde religieus-mythische concepten zoals bijvoorbeeld de Piramideteksten uit het Oude Rijk komen immers niet uit de lucht gevallen. Ze vinden hun wortels in de prehistorie en de rotskunst is één van de belangrijkste iconografische bronnen uit die periode. Daar valt nog enorm boeiend en hoogst origineel werk te verrichten… Er moet nog een rotskunst-Champollion opstaan!

Ik kan u alleen maar bijtreden in de overtuiging dat de rotskunst en het onderzoek naar prehistorische sites zeer belangrijk of zelf onontbeerlijk is, willen wij ooit de oorsprong van de oud Egyptische denkwereld en cultuur beter doorgronden.
Hartelijke dank voor dit gesprek en veel succes toegewenst.

Prof. Salima Ikram van de American University in Cairo op onderzoek voor het North Kharga Oasis Project: