Rozette schreef: Een van de eerste glazen sculpturen uit Egypte is een glazen hoofdje van Amenhotep II te bezichtigen in het Corning Museum of Glass.
http://www.cmog.org/dynamic.aspx?id=3120Een glazen shabti van Kenamun (TT93), foster brother of the king, royal steward.... dateerd eveneens uit de regering van Amenhotep II.
Zelf heb ik nog nooit een foto gezien van deze glazen shabti.
Bij dat glazen hoofdje van Amenhotep II staat:
"Cast in blue glass, the sculpture is now tan in color due to its long burial."Is het blauw nog hier en daar te zien of zou dat moderne beschadigingen zijn?
Interessant die kleurveranderingen door ouderdom, langdurige blootstelling aan de natuur of de gevolgen welke lang begraven zijn heeft op voorwerpen.
Ik ben een tijdje gezocht naar die shabti van Kenamun, maar toen besefte ik plots Rozette: als jij dat niet vindt ... onbegonnen werk.
Rozette schreef: Veel van de "buitenlandse know-how" kwam waarschijnlijk ook het land binnen via de diplomatieke huwelijken die Amenhotep III aanging met dochters van de leiders van de omliggende machtige landen.
Uit de Amarna Letters kan men afleiden dat er belangrijke internationale handelsbetrekkingen bestonden tussen Egypte en Babylonië, Assyrië, Arzawa (West -anatolië), Cyprus en Mitanni in Syrië.
En dit vredelievend contact nam af na de Amarna-periode dacht ik?
Ik heb me al eens afgevraagd of de bloeiperiode van de kunst onder Amenhotep III enkel door de kunstzinnigheid van het hof veroorzaakt werd, of dat het meer een gevolg was van deze betrekkelijk vreedzame periode ... het tweede sluit het eerste natuurlijk niet uit.
Rozette schreef: Zeker,schitterend voorwerp!!!!
Ik sta altijd weer versteld bij het zien van zulke prachtige voorwerpen die de kunstenaars in het Oude Egypte zo volmaakt mooi wisten te creëren.
http://www.miho.or.jp/english/collect/tpmba.htmPhilip ben jij naar de tentoonstelling 'After Tutankhamun' in het British Museum geweest indertijd?
Sorry Rozette

, ik bedoelde 'Howard Carter
Before Tutankhamun'. Naar die tentoonstelling ben ik wel geweest ja, samen met mijn broer en mijn schoonbroer zaliger ... allebei zijn ze echter iets anders gaan bezoeken in het BM. Ik moet hier ergens nog een verkleurde poster liggen hebben van die tentoonstelling. En ik heb als souvenir een foto van mezelf voor de vlaggen van de tentoonstelling:
viewtopic.php?f=36&t=40Ranoferhotep schreef: Die zilveren Horus is schitterend, een zeldzaam voorbeeld van een typisch "cultusbeeld". Dat kon aangekleed worden.
Hier een grotere foto dan op de museumsite:
http://i84.photobucket.com/albums/k30/M ... Statue.jpgWat ik vermoede, maar je niet kan zien op de foto's van de site van het museum is dat de handen holtes bevatten om scepters vast te houden. Ook de ronde "stop" boven het haar die diende om een kroon (Dubbele Kroon) op haar plaats te houden. In de voorste arm een vierkante uitsparing, om een (half open) armband op zijn plaats te houden (dat is een gokje). Rond de andere arm kon gerust een armband met sluiting aangebracht worden.
Prachtige foto !
Eigenlijk ongelooflijk zo'n massief zilveren beeld maken en dan met goud bekleden ... ik weet wel: zilver beenderen en goud vlees van de goden, maar toch. En wat meer is bij dit beeld: de pruik met lapis lazuli ... volgt helemaal de beschrijving van de goden.
De ogen zijn van rotskristal.
Jouw redenering Ranoferhotep van de Dubbele Kroon - en nièt de zonneschijf van Re-Horachte - wordt gevolgd in het boek bij de tentoonstelling 'Howard Carter before Tutankhamun' (Reeves & Taylor) omdat de ronde vorm boven de pruik eerder geschikt is voor de kronen dan voor een schijf. Het beeld wordt gedateerd in de Derde Tussenperiode of Late Tijd.
De armband(en) zou(den) wel eens kunnen.
Bijvoorbeeld:
http://www.metmuseum.org/Works_of_Art/c ... =10&dd1=10Ik vond nu zelfs de zogezegde uitspraak van Howard Carter over het evalueren van de echtheid van voorwerpen ... het was in een brief van Cyril Aldred naar Nicholas Reeves (28/01/89) dat de eerste schreef: " Howard Carter vertelde me dat zijn manier om met een dubieus voorwerp om te gaan was dat hij dit in een opvallende plaats zette om er meermaals per dag naar te kunnen kijken. Als het goed was, dan leek het iedere keer dat hij het zag beter te worden, maar wanneer het namaak was zou het bij meer studie ervan slechter lijken."